Home

Birçok Hornets taraftarının bildiği gibi, “değişim” 2009-2010 sezonunun son maçından beri takımı tanımlayan en iyi kelimelerden biri. O maçtan şimdiye kadar olan kadro dönüşümü gözden kaçacak gibi değil, yalnızca Chris Paul, David West, Emeka Okafor ve Aaron Gray gibi isimler takımda kaldı. New Orleans’ın Çarşamba günü Chris Paul olmadan sezonun en umulmadık galibiyetini almasından sonra, Hornets kadrosunun ne kadar geliştiği daha açık görünemezdi. New Orleans Hornets genel menajeri Dell Demps ve takımın diğer yöneticileri kadronun yeniden dirilişi için hak ettikleri tebriki almadılar ve takımın yeni yüzleri tarafından alınmış bir galibiyetten sonraki zaman kadar iyi bir zaman olabilir mi?

Hornets kadrosunun gelişimini değerlendirmek için iyi bir yol da her pozisyonda geçen seneden bu yana olan değişiklikleri analiz etmek, bu yüzden bunu yapayım istiyorum. Paul, West, Okafor geçen sezondan kalan oyuncular olduğu için bu üç pozisyon (PG,PF,C) es geçilecek, şutör gard, kısa forvet ve bençi değerlendireceğiz. Sadece sezon içinde neler başardığına değil, ileride başarılarının devam edip etmeme olasılığını da hesaba katacağım.

SG, 2009-10: Marcus Thornton. Not – C+

SG, 2010-2011: Marco Belinelli. Not – C-

Şutör gard pozisyonu açık ara not verilmesi en zor bölgeydi. Thornton’ın sadece 2009-10 sezonunu hesaba katsaydık, B ya da B+ gibi bir not alacaktı. Ancak Marcus, 2010-11 Hornets kadrosunda gerçek bir fırsat bulamaması gerçeği, onun notunu onun hatası olmayan bir sebepten dolayı düşürdü. Bu gerçeğin kanıtı, 2010-11 sezonunda Hornets’ta geçirdiği süre içinde yalnızca 14.1 etkililik puan ortalamasıyla oynaması. Şimdiye kadar Sacramento’da 18.5’e yükseltti, toplamda ise 17.4’e yükseltti. Thornton bu sezon yalnızca dakika için mücadele etmedi, ayrıca hiç ritim yakalayamadı, Bu ikisi tabii ki ilişkili.

Takım New Orleans’a taşındığından beri şutör guard pozisyonunda güçlü olmadığı bir sır değil; David Wesley’i severdim; ancak son 10 yılda Hornets’in en iyi iki numarası olduğunu düşününce, bir sorunun olduğunu anlıyorsunuz. Belinelli’yi iki numarada başlatarak, Arılar star aramadığını gösterdi; takımın savunma kimliği ve sahada 3 sayı tehdidi olan bir oyuncuyu takımla buluşturmak istediği daha açık anlatılamazdı herhalde. Sonunda şutu güçlense de, Hornets için zayıf pozisyonun hala şutör gard pozisyonu olduğunu inkar etmeye gerek yok.

SF, 2009-10: Peja Stojakovic. Not – C-

SF, 2010-11: Trevor Ariza. Not – C+/B-

Ariza’nın acınası hücumu hakkında ne düşünürseniz düşünün, pozisyona şut dışında her konuda bir şeyler kattığını inkar edemezsiniz. Geçen sezon Peja, NBA’in kısa forvetler arasında en kötü ribaunt ortalamasına yüzde 6.8 ile ulaştı. Ariza bunu yüzde 9.5’e kadar yükseltti. Asist oranındaki fark da aynı şekilde, Peja yüzde 7.2 ike Ariza yüzde 9.7. Bu rakamlar şut yüzdesi gözden kaçırılmayacak gibi olsa da, Ariza takım arkadaşlarını Stojakovic’ten daha iyi oynattığını gösteriyor.

Ariza’nın takıma yaptığı en önemli katkı, “top”lu savunma. Hornets düzenli olarak Trevor’dan rakibin en iyi kanat oyuncusuyla eşleşmesini istiyor, ona Kevin Durant ve Carmelo Anthony gibi o kadar da basit olmayan  görevler veriyor. Yaptığı işe ve savunmanın geri kalanında gösterdiği baskıya bakara, ortalama altı şut daha affedilebilir görünüyor. Yüzdesi ve şutları attığı yerler hakkında daha zeki olmalı mı? Kesinlikle. Koç Monty Williams bu yılın Hornets takımına savunma öncelikli bir felsefe yerleştirdi ve bu Ariza’nın takıma montesi olmadan mümkün olmazdı.

Benç, 2009-2010: Darren Collison, Morris Peterson, James Posey, Darius Songaila, Aaron Gray. Not: D

Benç, 2010-11: Jarrett Jack, Willie Green, Quincy Pondexter, Carl Landry, Aaron Gray. Not: B-

Önce şunu açıklığa kavuşturalım. Geçen sezonun Hornets bençi inanılmaz kötüydü. Kötü olmayan tek oyuncu Darren Collison’dı. Peterson geçen sezon arasında Oklahoma City’e masrafları azaltmak için takas oldu, ardından Charlotte’a aynı sebepten gönderildi ve bir hafta sonra serbest bırakıldı. Hah, neredeyse bahsetmeyi unutuyordum, Hornets bu adamı 20 dakikadan fazla oynatıyordu. James Posey’nin 8.7 olan etkililik sayısı takımın en kötüsüydü ve normal süre alan oyuncular arasında en kötüsüydü. Songaila savunmada ortalama bir oyuncuydu ancak hücuma yatkınlığı hiç yoktu. Aaron Gray… Aaron Gray diğer pivotları tutan, ribaunt alan, binlerce faul alan beceriksizin teki. Genel olarak baktığımızda Hornets’in geçen seneki kenar oyuncularının berbat olduğu aşikar.

Bu sezon, birçok şey değişik. Jack, Collison’dan kötü olsa da, iki oyun kurucu da NBA’de ilk beş oynayabilecek kapasitede ve bu pozisyonda en iyi ikili olarak düşünülebilir. Willie Green bazen zorlanıyor; ancak iki numarada sağladığı katkı Mo Peterson ile kıyaslandığında göz ardı edilemez. Yedek kısa forvet daha kötü; ancak Pondexter’ın atletikliği ve kalıbı Posey’nin yaşlanan vücuduna iyi bir değişim oldu. Carl Landry’nin, Marcus Thornton’un yerine gelişi yakın zamanda irdelendi; ancak Landry’nin uzun forvete yapacağı katkı Marcus Thornton’dan daha fazla. Ek olarak, Aaron Gray Landry’nin oyununu tamamlayıcı parça olur. Landry, pozisyonu için kısa kalıyor, onun silahı aslında hücumdaki post oyunundan ve hücum ribaundundan geliyor, işin savunma kısmında ise zorlanıyor. Tam tersine, Gray kalıplı, 213 cm boyunda ve savunma ribauntlarını domine eden bir oyuncu.

Alt Satır

Bütün kadroyu inceledik ancak, playofflarda rotasyon sınırlı olacak. Hornets’in 8 oyunculuk rotasyonunu düşününce heyecanlanıyorum: Paul-Jack-Belinelli-Green-Ariza-West-Landry-Okafor. Paul maç başına ortalama 40 dakika oynayacak, kalan dakikaları Jack kapatacak. Belinelli, Ariza, Green kenarlarda dakikaları işgal edecek ve West, Okafor ve Landry ise pota altında üç kişilik rotasyonu tamamlayacak. Geçen seneki rotasyonla kıyaslayalım: Paul, Collison, Thornton, Peja, Posey, West, Okafor, Songaila. Tartışmaya gerek var mı? Bu oyuncuların beşinin bir periyot boyunca oynatırdım; Peja, Posey ve Songaila’yı maç başına 20 dakikadan fazla oynatmak playoff serilerinde kabus gibiydi. Sonuç olarak, Dell Demps’e ve koç Monty Williams dahil olmak üzere diğer Hornets çalışanlarına teşekkür etmek istiyorum; geçen sezonun Nisan ayında hayal bile edemeyeceğimiz bir kadroyu bir araya getirdiler. Eğer son 9 aylık yönetim bir belirti gösterdiyse, o da Hornets’in yakında ciddi bir şampiyonluk adayı olacağıdır. Şimdi, hemşehrimiz olan bir takım sahibi bulsunlar!

Çeviridir.

Orijinali:

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s